• Nicola Minnaja
15 diversaj aŭtoroj. Ĉefred. Christer Oscar Kiselman. Aliroj al Esperanto. Eseoj. Kava-Pech. Dobřichovice, 2018. 229 p. Prezo ĉe UEA: 16,20 €

La ĉeĥa eldonejo Kava-Pech per no­va libro celas konduki la legantojn en la mondon de Esperanto (kelkaj ĝin nomas Esperantio). Tio estas ambicia ce­­lo, al kiu gvidas 15 akompanantoj, elek­-
­titaj de la ĉefredaktoro (Christer Os­car Kiselman) kaj de du redaktoroj (Re­­na­to Corsetti kaj Probal Dasgupta). La unua ideo pri la libro naskiĝis en la ja­ro 2015, kiam la Akademion de Esperan­to pre­zidis Kiselman. La verkado de la 15 ĉa­­pitroj (averaĝe longaj po 15 paĝojn) daŭ­ris 35 monatojn.

• D-ro Bak Giwan, koreo, profesoro de Zaozhuang Universitato, Ĉinio
Foto-elektado: Fernando Maia Jr.

Han-geul (en la korea 한글, legu simile al “han-gul”) estis tute nove inventita skribsistemo, kiu ekde 1446 revoluciis edukadon en Koreio.

Reĝo Sejong (legu “Seĝong”), la Granda, estas sendispute la plej fama figuro de la korea historio. Ne iu simpla reĝo, sed la inventinto de la korea skribsistemo Han-geul, kaj ia filozofo kaj sciencisto, li estis la 4-a reĝo de la dinastio Joseon kaj la 3-a filo de la reĝo Taejong kaj reĝino Min. Li persone kreis kaj disvastigis la novan alfabeton, kiun li desegnis por faciligi al homoj kun malalta edukado lerni legi kaj skribi. Dum lia epoko sciencaj kaj teknologiaj avancoj estis kuraĝigitaj kaj li same klopodigis por stabiligo kaj plibonigo de la vivkvalito en Koreio. Foto de Mannaa Mohamed/Wikimedia.org (Permesilo: CC-BY-SA-4.0).

La unua parto
• Emile Malanda

En Uvira

De Burundo la kunordiganto vo­jaĝis al Uvira (orienta DR Kongo). Okaze de la unua laborkunsido kun tieaj esperantistoj la kunordiganto pa­ro­lis pri la Esperanto-movado en la mondo kaj kiel firmigi ĝin en Afriko. Li emfazis pri la Esperanto-movado en DR Kongo informante ilin pri DKEA kaj DKEJO, ne konataj de multaj el ili. Sa­mokaze li insistis pri la Esperanto-instruado kaj parolis pri UEA, ĝiaj struk­turo kaj funkciado; pri la landaj asocioj kaj fakgrupoj aliĝintaj al ĝi; pri la Afrika Komisiono de UEA; pri la okazigo de Afrika Kongreso de Espe­ranto de UEA, ktp.

• Emile Malanda

La nuna kunordiganto de la Afrika Komisiono de UEA Emile Malanda, UEA-Estrarano pri Afriko Lee Jung­kee kaj la Ĝenerala Direktoro de la Centra Oficejo de UEA Martin Schäf­fer kunigis la ideojn por ebligi la rondvoja­ĝon de Emile Malanda tra tri landoj de Afriko; la celo de tiu plano estis malko­vri, sperti kun afrikanoj, renkon­tigi fizike regionajn kaj naciajn reprezen­tantojn, revigligi la Esperanto-agadojn, informi pri Esperanto diversajn lo­kajn or­ganizojn, klarigkampanji pri la aga­­doj de UEA ktp. Helpe de la UEA-Es­tra­ra­no pri Afriko s-ro Lee Jungkee, UEA ap­robis la planon realigi tiun rond­vo­jaĝon kaj la anonco pri la mon­ko­lek­to estis lanĉita de Lee Jungkee kaj Emile Malanda. Do, iom da mono ko­lektiĝis tra la Ĝenerala Direktoro Martin Schäf­fer. Nome de la Afrika Ko­mi­siono la kunordiganto dankis la mon-dona­cin­tojn, helpe de kiuj efek­tiviĝis la projekto.

• Valentin Melnikov
Nikolao Ĥoĥlov: Verda rido. Kabaredo.
Grafokom, Đurđevac, 2010, 35 p.
Prezo ĉe UEA: € 4,20

Ĉiuj literaturŝatantoj certe ko­nas la nomon Nikolao Ĥoĥlov (ofte oni skribas lian familinomon sen supe­r­signoj, sed laŭ la ruslingva prononco supersignoj necesas). Samaĝulo de Baghy kaj Kalocsay, arda aktivulo de Esperanto, li estis ruso kaj plejparton de la vivo vivis en Moskvo – sed la krea periodo de lia vivo, 1918-1928, pasis en Jugoslavio/Kroatio.

Revuo Esperanto: Vi esperantistiĝis en 1999. Kio instigis vin lerni la lingvon kaj ekaktivi en la movado?

A.K.: Tiam mi estis interŝanĝa stu­den­to en Berlino, malkovris la ling­von en lingvofoiro Expolingua. Mi ek­ler­nis la lingvon ĝenerale pro ling­vo-amo, spe­cife ĉar la budo en la foiro sukcesis kon­vinki min. Mi restis en la komunu­mo pro intereso al la asocia kaj komu­nu­ma vivo: la junularaj kaj nejunularaj kon­gresoj. Mi ekaktivis en la movado ĉar tuj sentis, ke la belan aferon indas dividi kun la mondo. Mi ne aktivis en iu ajn asocio. Aktivi en Esperantio estis maniero por kaj praktiki Esperanton, ĝui ĝin, kaj (a)socie aktivi por kontribui al ĝia dis­vastigo.

• Dima Ŝevĉenko,
Anna Striganova


Lahtio, kie okazos la 104-a Uni­ver­sala Kongreso de Esperanto, estas ur­bo en Finnlando, kiu havas ĉirkaŭ cent mil loĝantojn kaj estas la ĉefurbo de la regiono kun ĉirkaŭ ducent mil loĝantoj. Ĝi estas facile kaj oportune atingebla per oftaj trajnoj kaj busoj el Helsinki (inkluzive la rektan traj­non el la flughaveno de Helsinki) kaj Sankt-Peterburgo. La trajno estas reko­mendinda maniero por atingi la ur­bon pro tio, ke la trajnoj estas sufiĉe kom­fortaj kaj rapidaj. Tiel, depende de la tempo, el la flughaveno de Helsinki eblas atingi Lahtion ene de malpli ol horo aŭ 1 h. 21 min. maksimume.